مرصاد:

یادداشت مهمان

محمد افتخاری

دیروز با یکی از استادان جوان دانشگاه گفت‌وگو کردم. او فردی پرانگیزه، باسواد و دغدغه‌مند بود که از استاد شهاب مرادی به عنوان الگویی در تدریس یاد کرد. از این انتخاب خوشحال شدم و او را تشویق کردم، زیرا استاد مرادی واقعاً شخصیتی الهام‌بخش و قدرتمند است، هرچند دستیابی به چنین جایگاهی آسان نیست.

استاد جوان از من درباره شناخت‌ام از شهاب مرادی سوال کرد. من تجربیاتم از اواخر دهه هشتاد و آشنایی‌ام با او را بیان کردم؛ از ایوان شمس، کلاس مجردها و سال‌هایی که به طور نزدیک با فعالیت‌های متنوع او و ارتباطش با جوانان آشنا بودم. در پایان، او از من خواست تا این مطالب را برای قدردانی از استاد شهاب مرادی و برای نسل‌های آینده بنویسم.

برای من، شهاب مرادی فراتر از یک عنوان است؛ او نمونه‌ای کم‌نظیر از جمع شدن چندین ویژگی و نقش در یک فرد است. با وجود اینکه او در زمینه‌های مختلف مانند روحانی، استاد، مشاور خانواده و مدیر فرهنگی شناخته شده است، هیچ‌یک از این عناوین به‌تنهایی نمی‌تواند او را به درستی معرفی کند. او به دانش دینی خود احترام می‌گذارد، اما آن را جایگزین سایر تخصص‌ها نمی‌کند و برای دانش و صلاحیت حرفه‌ای دیگران نیز ارزش قائل است.

شهاب مرادی با وجود سال‌ها تحصیل در حوزه و حضور در دروس خارج فقه و اصول، هرگز فخرفروشی علمی نداشته و برعکس، از دیگر رشته‌ها و حوزه‌های غیرتخصصی نیز آگاهی دارد. او به راحتی می‌تواند با یک سوال به‌جا یا پاسخ مناسب، دانشجویان را به گفتگو دعوت کند و به آن‌ها کمک کند تا با احترام از دانش خود صحبت کنند. او به‌طور غیرمستقیم احترام و رواداری را آموزش می‌دهد و این روش را در کلاس مجردها به وضوح مشاهده کرده‌ام.

در دو سالی که به‌طور داوطلبانه در گروه اجرایی کلاس مجردها مسئولیت داشتم، شاهد نحوه اداره و تأمین هزینه‌های آن بودم. این کلاس به هیچ عنوان یک جلسه کوچک آموزشی نبود، بلکه سالن همایش پر از جوانان دانشجو بود. تمام هزینه‌های این برنامه توسط شهاب مرادی تأمین می‌شد و هیچ سازمان یا نهادی کمک مالی نمی‌کرد. او حتی اجازه نمی‌داد کسی برایش هدیه‌ای بیاورد و بسیاری از شرکت‌کنندگان از منبع تأمین هزینه‌ها بی‌خبر بودند.

کلاس مجردها فقط یکی از مصادیق فعالیت‌های اوست. شهاب مرادی در زمینه‌های دیگری مانند «خانواده نوپا» برای زوج‌های جوان و برنامه‌هایی برای نوجوانان نیز فعالیت دارد و تلاش کرده است تا نیرو و ظرفیت بسازد تا دانش و تجربیاتش به حضور شخص خودش وابسته نباشد. مهربانی همراه با مسئولیت در سال‌های معاشرت با او، احساسی عمیق در مردم ایجاد می‌کند و آنان احساس می‌کنند که حل مشکلاتشان برای او اهمیت دارد.

شهاب مرادی به‌خوبی فاصله رسمی میان خود و جوانان را کاهش می‌دهد، بی‌آنکه اصول اعتقادی خود را کنار بگذارد. او در منبر خود مهربانی، کرامت و بزرگواری را تنها تبلیغ نمی‌کند، بلکه می‌خواهد این صفات را در مخاطب پرورش دهد. در فعالیت‌های اجتماعی نیز این ویژگی‌ها را می‌توان مشاهده کرد؛ او گاهی با مشارکت جمع و گاهی به‌تنهایی در مسئولیت‌ها حاضر می‌شود.

اگر بخواهم شهاب مرادی را معرفی کنم، می‌توانم بگویم که او روحانی و واعظ است، اما سبک معاشرتش به الگوهای رایج محدود نمی‌شود. او عالم و صاحب‌نظر است، اما دانش خود را جایگزین دیگر تخصص‌ها نمی‌داند. او معلم است، اما کلاس را در انحصار صدای خودش نمی‌گیرد و مشهور است، اما ارتباطش با مردم متفاوت از دیگر مشاهیر است. این ویژگی‌ها در کنار هم او را به فردی کم‌نظیر تبدیل کرده است.

شهاب مرادی برای برخی عالمی است که پاسخ مسائل دینی را می‌دهد و برای دیگران مشاور خانواده یا استاد است. اما هیچ یک از این عناوین به‌تنهایی برای معرفی او کافی نیست. این یادداشت را به احترام سال‌های آشنایی و ارادت و به پاس آنچه از حجت‌الاسلام‌والمسلمین حاج‌شیخ شهاب مرادی آموخته‌ام، برای نسل‌های آینده نوشتم.